Dialekt pekiński
Dialekt pekiński (北京话, pinyin: Běijīnghuà) - dialekt języka chińskiego, należący do tzw. języków mandaryńskich.
To na nim oparto oficjalny język Chin, czyli standardowy język mandaryński.
Dialekt pekiński jest używany w Pekinie i okolicach.
Jego cechą charakterystyczną - odróżniającą go od standardowego mandaryńskiego - jest dodawanie sufiksu -儿 /-{e)r/, do wygłosu rzeczowników. Np. słowo drzwi w dialekcie pekińskim brzmi "mer", a nie "men". Z tego powodu dialekt pekiński bywa określany jako Erhua (儿话), czyli Mowa "r".
Języki/dialekty chińskie (sinickie): starochiński • średniochiński • klasyczny chiński • standardowy mandaryński • mandaryński • dialekt pekiński • wu • min (minbei, minnan) • hakka • xiang • gan • yue (kantoński) • hui • jin • ping
Języki tybeto-birmańskie: birmański • bodo • dzongka • manipuri • newarski • sharchopkha • tangucki • tybetański